Aşk insana kimi zamanda umut dolu şeyler yazdırabiliyor. Diğer yazılarımda da belirttiğim gibi, sağlıksız bir zihine sahiptir aşık kişi. Kimi zaman mutlu, kimi zaman mutsuz. Umut ile hayal kırıklıkları arasında kaybolur insan. İşte umudun doruklara ulaştığı bir anda kalemimden çıkmış bir kaç cümle aşağıda.
" Yorgunluk, bitkinlik çökmüştür üstüne. Ayakların pes etmiştir artık. Kalem tutamaz ellerin, açılmaya çekinir göz kapakların. Korkar gün ışığından. Alışmıştır karanlığa. İyi hissetmek gelmez içinden. Kap karanlıklardaki kayboluşunda bulmak istemezsin kendini. Fakat, bir kez dokunur kalbine gülümseyişi. Dikilir karşında en içten sıfatlarda. Bütün karanlıkların ulaşır aydınlığa. Huzur çöker üzerine bu kez. O kadar ısıtır ki içini o gülüş, bir yaz sabahı gözlerini günün ilk ışıklarına açmışcasına... "
Duygular arası yollarda kaybolmak istemiyorsan, hayal kırıklıkları ile dolu bir duygu dünyası istemiyorsan, önce kendini düşün. Önce kendi mutluluğun için yaşa. Mantıklı düşün, ve mutlu ol!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder